Misbruikschandalen in de RK-kerk

VerkondigingNaar aanleiding van de parochieavond 30 oktober j.l. heeft één van onze parochianen die daar ook aanwezig was een stukje geschreven over wat het met hem doet. Hieronder vindt u zijn verhaal.

Hoe lang is het alweer geleden dat we voor het eerst hoorden over de misbruikschandalen in onze katholieke kerk ? Het werd mij pas echt duidelijk toen de eerste meldingen van sexueel misbruik begin 2010 publiekelijk bekend werden. Dat was natuurlijk een grote schok voor mij en voor vele katholieke en ook niet katholieke burgers ! Onvoorstelbaar toch dat dergelijke missstanden binnen onze eigen kerkgemeenschap hebben plaatsgevonden en dat vooral zoveel geestelijken zich daar al die jaren aan schuldig hebben gemaakt. Geestelijken waar we altijd tegenop gekeken hebben en waarin we ons vertrouwen hebben gesteld.

Ik was teleurgesteld en verdrietig en het deed me ook voortdurend pijn om steeds maar weer te lezen over de schandalen die telkens weer in de afgelopen jaren op verschillende plaatsen in de wereld naar buiten kwamen. Om voortdurend de kritische en vaak cynische commentaren te horen van mensen, ook vrienden om me heen, die de kerk inmiddels de rug toegekeerd hebben. In augustus dit jaar waren we op bezoek bij onze dochter in Amerika en daar las ik in de New York Times een paginagrote advertentie waarin met grote letters te lezen was: “het is tijd om te overwegen de katholieke kerk te verlaten” en: “de paus is leider van een criminele organisatie”…

En in september kreeg ik in het plaatselijke AD een column van Dennis Capteijn onder ogen waarin hij gehakt maakte van de kerk en van de in zijn ogen suffe parochianen die de Bonifaciuskerk nog trouw gebleven waren. Een maand later kwam daar nog de ingezonden brief van Klaas Dijkhoff (fractievoorzitter VVD) bij die naar de bisschop schreef dat hij de katholieke kerk had verlaten. Allemaal negatieve artikelen en commentaren waarin onze geloofsgemeenschap het bijzonder zwaar te verduren kreeg. Alsof er helemaal niets goeds en waardevols in de katholieke kerk te vinden was en is…

Ik denk dan aan al die priesters, monniken, zusters, én vrijwilligers die zich vaak hun hele leven lang belangeloos en met grote betrokkenheid hebben ingezet voor de ander, voor de gemeenschap. Ik kwam vaak in het oude St. Joseph pension en dan zag ik daar met veel bewondering de nonnen dag in dag uit sjouwen en met veel liefde zorgen voor hun bejaarde medemensen. En het doet me dan veel pijn als die bijzondere mensen met hun hart op de goede plaats op één hoop geveegd worden met de geestelijken die in de fout zijn gegaan.

Het pastorale team van onze parochie heeft de moed gehad om deze enorme problemen in onze kerk bespreekbaar te maken. Het gaat dan niet om het grote, wereldwijde instituut katholieke kerk maar om de kleine geloofsgemeenschap binnen onze parochie. Op 30 oktober hebben de pastores in de Bron een informatie-en discussie-avond over deze problematiek georganiseerd. Onder leiding van dominee Herma Kamphuis werd door een dertigtal parochianen onder het thema “en tóch blijf ik katholiek” openhartig van gedachten gewisseld over vooral de vraag “wat doet het met jou” ? Het is voor de aanwezigen een waardevolle avond geworden !

Ik hoop dat het hier niet bij blijft en dat we in staat en bereid zullen zijn om ook in de komende tijd met elkaar te blijven praten waarbij we, zonder de problemen te ontkennen, vooral ook aandacht zullen hebben voor de positieve en waardevolle betekenis van onze geloofsgemeenschap.
Kees Slingerland