17 januari 2019 Dag van het Jodendom

JodendomBijeenkomst in de pastorie van de Bonifaciuskerk, georganiseerd door de werkgroep Volwassenencatechese samen met pastor Ruud Visser. Gastspreker: mw. Ruth Drori

Er wordt begonnen met het voorlezen van Sjema Jisrael, door pastoor Ruud Visser, dit is het centrale gebed van het Jodendom (Deuteronomium 6, 4-9).
De avond spitste zich toe op de levenscyclus waarbij tradities en rituelen, in de voor de Joden belangrijke levensfasen worden toegevoegd en met al zijn betekenis wordt uitgevoerd. Binnen de Joodse gemeenschap zijn het de orthodoxe joden, die de tradities tot in alle details naleven. Echter is er ook een stroming die het Joodse geloof belijden maar de tradities niet tot in ieder detail naleven.

Het Joodse geloof laat zich volgens Ruth verdelen in 2 belangrijke onderdelen en dat zijn, de “dag” en het “leven”. Dit alles gebaseerd op de 10 geboden en de Torah. Deze geboden en wetten geven ordening en ritme aan het leven ter eer aan God en ze zo ook aan de heilige plicht (Mitswa) kunnen voldoen.
Bij de “dag” hoort het bidden op vaste momenten van de dag waarbij de Torah, kleine zwarte leren doosjes met perkament waarop verzen uit de Torah zijn geschreven; de Talit, gebedskleed met daaraan gedenkkwastjes, de zo geheten Tsitsit, betekenisvolle onderdelen zijn.

Bij “leven” komt als eerste de zwangerschap gevolgd door geboorte. Als het een jongen is vindt er na 8 dagen de besnijdenis plaats. De jongens worden o.a. geleerd om de Torah te lezen met een jad (aanwijsstokje) en op 13 jarige leeftijd wordt hij Bar Mitswa, waarna de jongen als volwassen wordt beschouwd en zich kan aansluiten bij de Minjan. De Minjan is een groep van 10 + 1 mannen die nodig zijn voor een volledige gebedsdienst.
Verder komt bij “leven” de trouwerij en de begrafenis aan bod. Volgens een spreuk uit de Talmoed is het huwelijk een geschenk van God. Het Joodse huwelijk, dat plaatsvindt onder de Chuppa (een baldakijn) is, behalve een intiem moment, ook een publieke gebeurtenis. De Ketuba (het huwelijkscontract) speelt hierbij een belangrijke rol.
Bij overlijden wordt de overledene in doeken gewikkeld en relatief snel begraven waarbij het lichaam met de voeten in de richting van Jeruzalem wordt gelegd. Deze manier van begraven gebeurt overal ter wereld.
Aan het einde van de presentatie was er gelegenheid tot het stellen van vragen; hier werd goed gebruik van gemaakt.
Ruth Drori werd hartelijk bedankt voor haar presentatie die zij op sprankelende wijze heeft gebracht.

Werkgroep Volwassenencatechese