Terugkijken op de (ouderen) contactmiddag

TerugkijkenIn de kerk wat stoelen aan de kant, wat tafeltjes ertussen en de kerkzaal lijkt op een huiskamer. Zo was het die middag.
75 Jaar bevrijding. Pastor Sjoerd stond kort stil bij die vrijheid en verbond dit met iets wat we bij elke viering doen. “Wens elkaar de vrede en wens elkaar alle goeds.” Dit samengebracht met 75 jaar bevrijding gaf iets heel speciaals. Daarna hebben we elkaar verteld wat we ons nog herinnerden van de bevrijding. De Canadezen en de prinses Irenebrigade die in colonne op 8 mei over de Rijndijk reden.

De feesten erna, eerst veelal met de buren en vrienden en vriendinnen. Optochten en overal de vlag uit. Zo vertelde Ria van Haastert over de vlag die weer tevoorschijn kwam. 5 Jaar verstopt in een matras. Mevrouw Van der Berg-van Wijk vierde de bevrijding niet in haar oorspronkelijke woonplaats Agthuizen, maar hier in de Groenendijk. De familie moest op last van de bezetter Goeree Overflakkee verlaten en kwam als gezin hier terecht. Zij zijn hier gebleven omdat hun huis en ook dat van de familie Vervloed die met hen meegekomen was niet meer bewoonbaar was. Mevrouw Van der Berg zei zo mooi: “wij waren ook vluchtelingen maar met dit verschil: we spraken de taal.” Niek Kempen herinnerde zich nog het hoogst verbaasde gezicht van zijn ouders. Zoals iedereen stonden ook zij langs de Rijndijk de bevrijders toe te juichen. “En kijk nou toch, daar” hun dochter bij de Canadezen op de militaire truck. Jan van der Salm vulde aan: “er zaten nog kinderen op de legervoertuigen die er in Woerden waren opgeklommen. Wim van der Salm, uit de Lagewaard: “heel Koudekerk stond aan de Rijndijk om de Canadezen toe te juichen. Anneke Senne: “gebonk op de deur, maak open”. Duitsers in huis en een illegale krant op tafel. Haar moeder rent met de krant naar het toilet. Krant weg en haar moeder kon onmogelijk van het toilet komen. Angstig! En over die beklemming, die op 5 mei weg was, werd nog veel nagepraat. Daarna in de hal en in de Rijnzaal verder praten aan de hangtafel, kaarten, rummycuppen of een ander spel spelen. Het bleef er heel lang gezellig. Zo gezellig dat velen ook van de soep hebben kunnen genieten. Een heel fijne sfeer en van verschillenden gehoord: “ik had het niet willen missen”.
Wij spreken met u af, volgend jaar weer.

Namens alle vrijwilligers van Zorg en Aandacht, Jan van Dijk