Dank voor de vele kaarten en bloemen

DankEen overweldigend aantal kaarten en heel veel mooie bloemen heb ik mogen ontvangen, nadat bekend geworden was dat ik mijn heup gebroken had en tijdelijk uitgeschakeld ben.
Daarbij waren vaak lieve en bemoedigende woorden gevoegd. Een enorme steun voor me. ‘U moet wel heel populair zijn’ zeggen degenen die me op dit moment verzorgen en die de vele blijken van aandacht zien. ‘Populair? Nee, gelukkig ben ik dat niet’, zeg ik hen; ‘het komt eerder doordat het zulke aardige parochianen zijn.’ Aan allen, die mij een teken van medeleven hebben gestuurd of die in stilte aan mij denken en voor mij bidden, wil ik een hartelijk ‘dank-jullie-wel’ zeggen. En zelf ben ik de eerste om te beseffen dat het niet zozeer om mijzelf gaat, maar om meer.

In het parochieblad van vlak vóór de zomervakantie schreef ik dat de bisschop ingestemd had met mijn verzoek om na mijn 75ste verjaardag nog enkele jaren door te werken. Ik voelde mij gezond en bezat nog voldoende energie. Ik blijf bij dat voornemen, ook al ga ik momenteel op krukken door het leven. Ik had de bisschop mijn plannen laten weten, omdat ik mij in ons pastoraal team gesteund wist door twee jonge honden: pastor Lâm en pastor Sjoerd. In deze periode van mijn afwezigheid hebben zij zich extra moeten inzetten. Hiervoor ben ik, ja zijn wij als parochie, hen dankbaar. En die dankbaarheid geldt ook voor de extra inzet van emeritus-pastor Peeters, die mij vervangen heeft en nog zal vervangen in het voorgaan van tal van liturgische vieringen.
Een gebaar dat mij in deze periode getroffen heeft, was het sturen van een kaart door een van onze parochianen aan het bestuur en aan de mensen van het secretariaat. Ik vond dat heel goed! Want niet enkel de pastores moeten een tandje bijzetten, wanneer er een collega uitvalt, maar ook van een aantal parochianen vraagt dat extra werk. Die mogen ook wel eens in het zonnetje worden gezet. Een terecht hartelijk dank ook aan deze mensen!
Pastoor Ruud Visser