Dag van het Jodendom

Op 17 januari vieren we in de katholieke Kerk jaarlijks de Dag van het Jodendom. Dit jaar viel het op een zaterdag, de sabbatdag bij de Joden. Na de serie ‘House of David’ gezien te hebben met gezangen en gebeden als lofprijzing voor Adonai was ik gefascineerd door de Hebreeuwse taal en de melodie van de gezangen. Het bezoek aan de ochtenddienst van de Liberaal Joodse Gemeente Beth Jehoeda in Den Haag kwam dus als geroepen. 

We werden verwelkomd met de welbekende woorden ‘Shabbat Shalom’. De mannen moesten een keppeltje op en we mochten naar binnen. De dienst duurde ongeveer 2,5 uur en elke seconde was het waard.

We werden geholpen door de mensen als we even niet wisten op welke bladzijde de gebeden en gezangen stonden en we kregen dekens aangeboden omdat het koud werd. De warmte van de gemeenschap die we ervaarden, deed ons de kou vergeten. Het mooiste moment was toen de Torah uit de heilige Arke werd gehaald en de mensen de Torah gingen aanraken. Wat ook opvallend was om te zien is dat er gewoon gepraat mag worden tijdens de dienst, iets wat ik niet gewend ben om te doen tijdens de heilige mis. Des te bijzonder om eens mee te maken dus. De gemeenschap kwam echt om het feest te vieren en ‘Adonai’ te eren met gezang en gebed. Het was mooi om te kijken naar de overeenkomsten met onze viering in de kerk. Ook Joden hebben vaste lezingen per week. En de Ner Tamid oftewel het Eeuwige Licht dat bij de heilige Arke brandt, is bij ons te vergelijken met de Godslamp bij het Allerheiligste. Dat vond ik mooi om te zien. 

Tenslotte ontvingen we na de dienst zoete wijn en warme challah (traditioneel Joods brood) en nadat het gezegend was mochten we het drinken en zeiden daarbij ‘lechajim’, oftewel op het leven!

Maryam Baqtar